"อุแว้...อุแว้..."

 

เสียงเด็กหญิงแรกเกิดดังขึ้นหลังจากหญิงสาวที่อยู่บนเตียงออกแรงเฮือกสุดท้าย

เพื่อให้เด็กหญิงได้ออกมาสูดอากาศภายนอก

 

รอยยิ้มจากใบหน้าที่แสนเหน็ดเหนื่อยปรากฏขึ้นเมื่อทราบว่า เด็กน้อยอวัยวะครบ 32 และสมบูรณ์

 

เวลาผ่านไป

จากเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ กลับกลายเป็นเด็กหญิงตัวโต ๆ

 

แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ

เด็กหญิง ยังคงเป็นเด็กน้อยของแม่เสมอ....

 

ขอบคุณม๊านะคะ ที่ยอมเจ็บ ยอมเหนื่อย ทนลำบาก อุ้มท้องหนูและคลอดหนูออกมา

ขอบคุณที่ม๊าดูแลลูกลิงทั้ง 3 ตัวเพียงคนเดียวมาตลอด "16 ปี"

ขอบคุณม๊า ที่มอบความรักและความอบอุ่นให้หนูเสมอ 

ถึงเราจะไม่ได้เจอกันทุกวัน ถึงเราจะอยู่ไกลกัน แต่ม๊าก็ไม่เคยทำให้หนูรู้สึกว่า

หนูเป็นเด็กมีปัญหา

 

ขอบคุณครอบครัวอบอุ่น (จนร้อนในบางครั้ง 555) ที่ทำให้หนูเป็นคนที่ดี (มั๊ง??)

ขอบคุณโรงเรียน ขอบคุณสังคมที่ทำให้หนูโตมา แบบนี้

 

ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคน... ที่อยู่ด้วยกันเสมอ ไม่เคยหายไป

(ถึงแม้จะมีบางช่วงจังหวะที่เราทิ้งเพื่อน ๆ ไปก็เถอะ หุหุ)

 

ปีนี้ 23 ขวบแระ

เร็วจังเลยน๊าาาาาา

เดี๋ยวก็เรียนจบ ทำงาน เลี้ยงดูม๊า....

 

อยากให้ถึงวันที่ม๊าสบายไวไวจัง

หนูจะทำเพื่อม๊าให้ได้นะ หนูสัญญา

 

ขอให้สิ่งดีดีเกิดขึ้นกับทุกคนนะคะ

 

wiyh love,

Moo Onn ^^